The Form and Function of the Narrator and Point of View in The Last Pomegranate of the World

Document Type : Original Article

Authors

1 Professor of Persian Language and Literature,, University of Kurdistan, Sanandaj, Iran.

2 Academic Staff of University of Sulaymaniyah and PhD Candidate of Persian Language and Literature, University of Sulaymaniyah, Sulaymaniyah, Iraq.

Abstract

The Last Pomegranate of the World is Bakhtiyar Ali's third novel. Its compelling title, narrative style, and plot have attracted a wide readership. The aim of this study is to examine the extent and nature of the author's innovation. To this end, using content analysis and drawing on the principles of narratology, the study analyzes the novel's narrative technique, narrator, and point of view. The author makes effective use of the conventions of magical realism in constructing the novel's plot. His innovations within this mode of writing demonstrate the need to adapt magical realism to the cultural context of the region. Rather than relying on a single narrator or a fixed point of view, the author shifts narrators and employs multiple perspectives according to the themes and ideas he seeks to convey. The narrator maintains a comprehensive grasp of the story's development and possesses knowledge of both preceding and subsequent events. The characters are described in accordance with the narrator's understanding of their personalities. Throughout the novel, the narrator repeatedly recounts the suffering and hardships of imprisonment. In some of these repetitions, however, instead of narrating events, the narrator turns to poetic description and lyrical expression. Overall, the novel's narrative technique and its use of narrator and point of view are largely successful, although the inclusion of non-narrative passages and the use of traditional storytelling techniques are not always effectively integrated.

Keywords


ابوت، اچ. پورتر (1397). سواد روایت. ترجمۀ رؤیا پورآذر و نیما مهدی‌زاده اشرفی. چاپ سوم، تهران: اطراف.
اخوت، احمد (1392). دستور زبان داستان. چاپ سوم، اصفهان: فردا.
استراترن، پل (1388). آشنایی با گارسیا مارکز. ترجمۀ مرجان رضایی، تهران: مرکز.
آلوت، میریام (1380). رمان به روایت رمان‌نویسان. ترجمۀ علی‌محمد حق‌شناس. چاپ دوم، تهران: مرکز.
بورخس، خورخه لوئیس (1391). کتابخانۀ بال و 23 داستان دیگر. ترجمۀ کاوه سیدحسینی، چاپ هفتم، تهران: نیلوفر.
بولتر، آماندا (1398). داستان‌نویسی: نگارش و نقد. ترجمۀ انیسا رئوفی، تهران: هنوز.
بی‌نیاز، فتح‌الله (1394). درآمدی بر داستان نویسی و روایت شناسی. تهران: افراز.
پرین، لارنس (1390). تأملی دیگر در باب داستان. ترجمۀ محسن سلیمانی. چاپ هشتم، تهران: سوره مهر.
پرینس، جرالد (1391). روایت‌شناسی: شکل و کارکرد روایت. ترجمۀ محمد شهبا، تهران: مینوی خرد.
تامس، برانوِن (1400). روایت: مفاهیم بنیادی و روش‌های تحلیل. ترجمۀ حسین پاینده. چاپ دوم، تهران: مروارید.
چتمن، سیمور (1392). «به سوی نظریۀ روایت». جستارهایی در باب نظریة روایت و روایت‌شناسی. ترجمه و تألیف ابوالفضل حرّی، تهران: خانۀ کتاب، صص 21-61.
راسلی، آلیشیا (1394). جادوی زاویۀ ‌دید. ترجمۀ محسن سلیمانی، تهران: سورۀ مهر.
راغب، محمد (1401). «زایش روایت؛ زدایش پادآرمانشهر/ زیستن با (پاد)آرمانشهر آخرین انار دنیا (2002) و وقت تقصیر (1383)». جامعه‌شناسی هنر و ادبیات. س 14، ش1، صص171-199.
ریمون-کنان، شلموت (1387). روایت داستانی: بوطیقای معاصر. ترجمۀ ابوالفضل حرّی، تهران: نیلوفر.
ژوو، ونسان (1394). بوطیقای رمان. ترجمۀ نصرت حجازی، تهران: علمی و فرهنگی.
سرباز، حسن و چنور محمدی (1395). «بررسی مؤلفه‌های رئالیسم جادویی در رمان ئێواره‌ی په‌روانه‌ی بختیار علی». پژوهشنامه ادبیات کردی. س 2، ش 2، صص1-32.
شمیسا، سیروس (1391). مکتبهای ادبی. چاپ دومط تهران: قطره.
طایفی، شیرزاد و محسن رحیمی (1395). «نقد مؤلفه‌های رئالیسم جادویی در رمان آخرین انار دنیا اثر بختیار علی». پژوهشنامه ادبیات کردی. س 2، ش 2، صص81-102.
علی، بختیار (1394). آخرین انار دنیا. ترجمة مریوان حلبچه‌ای. چاپ سوم، تهران: ثالث.
عبداللهیان، سمیه و هیوا عبدی (1399). «تحلیل رمان آخرین انار دنیا اثر بختیار علی: خوانشی ساخت‌گرایانه از منظر لوسین گلدمن». پژوهشنامه ادبیات کردی. س 6، ش 9، صص 1-23.
غلامی، رحمت و اسماعیل نجار (1401). «بررسی استحاله شخصیت‌ها به باد در دو رمان کیمیاگر و جمشیدخان عمویم از منظر رئالیسم جادویی». پژوهشنامه ادبیات کردی. س 8، ش 13، صص39-56.
کالر، جاناتان (1388). «داستان و گفتمان در تحلیل روایت». گزیدة مقالات روایت. مارتین مکوئیلان، ترجمة فتاح محمّدی، صص161-169.
کوری، گریگوری (1391). روایت‌ها و راوی‌ها: فلسفۀ داستان. ترجمۀ محمد شهبا، تهران: مینوی خرد.
گارسیا مارکز، گابریل (1401). صد سال تنهایی. ترجمۀ بهمن فرزانه. چاپ بیست و پنجم، تهران: امیرکبیر.
مستور، مصطفی (1391). مبانی داستان کوتاه. چاپ پنجم، تهران: مرکز.
مندنی‌پور، شهریار (1383). کتاب ارواح شهرزاد: سازه‌ها، شگردها و فرم‌های داستان نو. تهران: ققنوس.
نایت، دیمون (1388). داستان‌نویسی نوین. ترجمۀ مهدی فاتحی. چاپ دوم، تهران: چشمه.
وو، پاتریشیا (1390). فراداستان. ترجمۀ شهریار وقفی‌پور، تهران: چشمه.