The Enchantment of Speech and Mystical Romanticism in the Poetry of Bakhtiar Ali Based on an Interpretive Semiotic Approach.

Document Type : Original Article

Authors

1 Phd Candidate at Persian Language and Literature, University of Urmia, Urmia, Iran

2 Professor in Persian Language and Literatue, University of Urmia, Urmia, Iran

Abstract

Abstract
Mystical Romanticism, as an interdisciplinary approach in literary studies, emphasizes the interrelation between Romantic aesthetic principles and mystical dimensions. It provides a framework for examining the relationship between language, meaning, and spiritual experience in literary texts. Within this perspective, the “enchantment of speech” is regarded as one of the central concepts of Romanticism. In conjunction with mystical codes, it enables the production of fluid and open-ended meanings. This study aims to explore the representation and function of these two elements in the poetry of Bakhtiar Ali. The research is grounded in Umberto Eco’s interpretive semiotics and adopts a descriptive-analytical method. The data were collected through library research and a close reading of selected poems by Bakhtiar Ali, chosen for their prominent mystical symbolism and Romantic features. The central question of the study is how the word in Bakhtiar Ali’s poetry transcends its merely communicative function and becomes a generative source of meaning. The findings indicate that the poet constructs a network of semiotic roles and invites the “model reader” to engage in interpretive participation. In doing so, he places language at the center of mystical experience. The study concludes that the semiotic system of Bakhtiar Ali’s poetry represents a significant example of Mystical Romanticism in Kurdish literature. It also offers a productive model for the analysis of similar texts, in which language is not simply a means of representing experience but the very ground upon which mystical experience is formed.

Keywords


ابن عربی، محمد بن علی. (١٣٨٥). فصوص الحکم. شرح محمدعلی موحّد. تهران: کارنامه.
اکو، امبرتو. (١٤٠٢). نشانه‌شناسی و فلسفة زبان. ترجمۀ عبدالکریم اصولی طالش. تهران: نگاه.
اکو، امبرتو. (١٣٩٧). تفسیر و بیش تفسیر. ترجمۀ آرش جمشیدپور. تهران: شب‌خیز.
احمد رسول، تنها و احمد رسول، محمد. (2005). نقدی بر بختیار علی، سلیمانی: گنج.
رضوان، هادی و احمدی، کوثر. (١٤٠٤). «بررسی تطبیقی مضامین عاشقانه در اشعار ادونیس و بختیار علی»، پژوهشنامة ادبیات کردی، ش. ١٩، صص. 30 -1.
روکش، نسرین، کاکه‌رش، فرهاد و مهری پاکزاد. (١٤٠١). «بررسی چند مؤلفة عرفانی در منظومة شیخ صنعان ادب عامیانة کردی با روایت مام احمد لطفی»، عرفان اسلامی، ش. ٧٣، صص. 320 -302.
رمضانی، حسن و پارسانژاد، محسن. (١٣٩١). «حقیقت قلب در عرفان اسلامی». حکمت عرفانی، ش. 4، صص. ٤٧- ٣٣.
حسن‌زاده، حسن. (١٣٨٧). دروس شرح فصوص الحکم. قم: بوستان کتاب.
سلیمان، عبدالله. (٢٠٢٣). گشتی در جهان اشعار بختیار علی، پخش آنلاین.
سید حسینی، رضا. (١٣٨٧). مکتب‌های ادبی، جلد اول. تهران: نگاه.
شمیسا، سیروس. (١٣٩٥). مکتب‌های ادبی. تهران: قطره.
طایفی، شیرزاد و بختیاری، نیلوفر. (١٤٠٣). «نقد شعر ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد بارویکرد نشانه‌شناسی تأویلی امبرتو اکو»، مطالعات زبانی و بلاغی، ش. 36، صص. 50- 7.
قاسمی‌فرد، هدیه، زارع، ناصر و پورعابد، محمدجواد. (١٤٠٢). «تحلیل نقش‌نشانه‌ای در دو شعر حافظ موسوی و ودیع سعاد‌ه بر اساس نظریة امبرتو اکو». پژوهش ادبیات معاصر جهان، دوره 28، ش. ٢، صص. ٤٦٥.
قدیمی، مهدی. (١٣٨٩). «نگرش جامعه‌شناختی به زمینه‌های اجتماعی پیدایش عرفان و تصوف و نقش آن در تحولات تاریخی و اجتماعی ایران». ادیان و عرفان، ش. ١٤، صص. ١٥٨-١٢٥.
کوپال، عطاءالله. (١٣٨٦). «فراز و فرود نشانه‌شناسی از دانش تا روش». باغ نظر، ش. ٧، صص. 4٩- 39.
لاوژه، طاهر. (١٤٠١). «تحلیل زبان عرفانی در دیوان محوی»، پژوهشنامة ادبیات کردی، ش. 14. صص. 80- 65.
لاهیجی گیلانی، محمد. (١٣٧٧). شرح گلشن راز. تهران: علم
علی، بختیار. (٢٠١٤). تا ماتەمی گوڵ تا خوێنی فریشته. تهران: رجایی.
علی، بختیار. (٢٠١٨). ئه‌ی به‌نده‌ری دۆست ئه‌ی که‌شتی دوژمن. سلیمانیه: اندیشه.
مدرسی، فاطمه. (١٤٠١). دانشنامة اساطیر ایران. تهران: اساطیر پارسی.
مدرسی، فاطمه، کوشش شبستری، رحیم و بامدادی، محمد. (١٣٩٧). «کارکرد نظام نشانه‌شناسی در شعر معاصر با تکیه بر اشعار حسین منزوی، هوشنگ ابتهاج و شفیعی کدکنی». بهار ادب. ش. ٤٠. صص. ٣١١- ٢٩١.
مظفری، علیرضا. (١٣٨٨). «کارکرد مشترک اسطوره و عرفان». ادبیات عرفانی. ش. ١ صص. ١٦٧-١٤٩.
معروف، کمال مصطفی. (٢٠٠٧). «اشعار بختیار علی از منظر روان‌شناسی»، پایان‌نامة کارشناسی ارشد، اربیل، دانشگاه صلاح‌الدین.
مؤذنی، علی‌محمد، مالمر، تیمور و حسینو احمد، گلباخ. (١٤٠١). «عوامل پیدایش و ویژگی‌های رمانتیسم در ادبیات کردی میانه»، پژوهشنامة ادبیات کردی، سال هشتم، ش. ٢، صص. 137- 123.
میکائیلی، حسین. (١٣٨٩). «پیوند عرفان و رمانتیسم در شعر سهراب سپهری»، مطالعات عرفانی، ش. 11، صص. 294- 273.
یثربی، سیدیحیی. (١٣٧١). مقدمه‌ای بر فهم و کاربست درست مفاهیم و اصطلاحات فلسفی در ادبیات فارسی، تبریز: دانشگاه تربیت معلم.