آغا، کمال.(بی تا).خورشید خاور ، سقز: محمدی.
بیگ‌زاده، خلیل؛ کسایی، مریم. (۱۳۹۵). «بررسی بن‌مایه‌ها و عناصر داستانی منظومۀ خورشید و خرامان الماس‌خان کندوله‌ای». پژوهشنامه ادبیات کردی، ۲(2)، ۳۷–۶۱.
حسن‌پور هیوا، سیده بشری حسینی و نگین گنجی. (۱۴۰۱). «نظریه و متن ادبی (آسیب‌شناسی مقالات منتشرشده بر پایۀ آرای گریماس)». جستارهای نوین ادبی، ۵۴(۴)، ۱۲۷–۱۴۷.
سوسور، فردینان دو. (۱۳۹۷). دورۀ زبان‌شناسی عمومی. ترجمۀ کورش صفوی. تهران: هرمس.
سهراب‌نژاد، علی حسن؛ نصری، فاطمه. (۱۴۰۳). «مطالعۀ تطبیقی عناصر داستانی منظومۀ خسرو و شیرین نظامی و خورشید خاوه‌ر لطفی‌کار». فرهنگ ایلام، ۲۵(83-82)، 136-111.
شریفی صحی، محسن. (۱۳۹۵). «گریماس، یک روش مرده». فصلنامه نقد ادبی، ۹(۳۴)، ۲۰۱–۲۱۴.
شعیری، حمیدرضا. (1391). مبانی معناشناسی نوین، چاپ سوم، تهران: سمت.
شمس، اسماعیل. (۱۳۹۸). خورشید و خرامان. در دایرةالمعارف بزرگ اسلامی.
https://cgie.org.ir/fa/article/246527/خورشید-و-خرامان
قربانی، خاور، و گورک، کیوان. (2012). بررسی و نقد توالی خویشکاری‌های قهرمان در نظریۀ ریخت‌شناسی پراپ (با تکیه بر ریخت‌شناسی سه قصه از شاهنامه). متن‌پژوهی ادبی، 15(50)،179-159.
کریمی، محمد؛ بیگ‌زاده، خلیل. (۱۳۹۸). «تحلیل کهن‌الگوی سفر قهرمان در منظومۀ خورشید و خرامان الماس‌خان کندوله‌ای». پژوهشنامه ادبیات کردی، ۵(2)، ۱۱–۳۴.
محمودی، محمدعلی و ثواب، فاطمه.(1394). ساختار روایی و معنایی متون ادبی: نشانه‌شناسی روایی گریماس. بلوچستان: دانشگاه سیستان و بلوچستان.
Corso, J. J. (2014). What Does Greimas’s Semiotic Square Really Do? Mosaic: A Journal for the Interdisciplinary Study of Literature, 47(1), 69–89.
Goguen, J. A. (2022). Semiotic morphisms and meaning structures. Berlin, Germany: Springer.
Greimas, A. J., & Courtés, J. (1982). Semiotics and Language: An Analytical Dictionary. Bloomington: Indiana University Press.
Propp, V. (2001). Morphology of the Folktale. Austin: University of Texas Press.
Tarasti, E. (2017). The semiotics of A. J. Greimas: A European intellectual heritage seen from the inside and the outside. Sign Systems Studies, 45(1-2), 33–53.
)